De laatste fietsdag op zaterdag 10 mei was natuurlijk een heel bijzondere: vier maanden lang ben je bezig geweest naar Kaapstad te komen, en in ineens staat die naam op het wyteboard als bestemming voor de volgende etappe. De meesten gingen met een gemengd gevoel de dag in: 4 maanden is lang om van je geliefden gescheiden te zijn geweest, het vooruitzicht ze weer te zien aan de finish, geeft vleugels. Tegelijk beseft iedereen dat deze enorm intensieve expeditie gaat eindigen en dat de groep waar je 4 maanden lang mee opgetrokken bent in vaak moeilijke omstandigheden, uit elkaar gaat vallen.
Voor de laatste keer heb ik mijn tent afgebroken, en met veel genoegen in de prullebak gegooid. Nadat ik de red box voor de laatste keer de truck in geknokt had, reden we richting Melkbosstrand waar vandaan we zouden vertrekken voor de laatste kilometers naar Kaapstad. Na een een uitgebreide fotosessie op het strand met uitzicht op Robbeneiland gingen we om 12.30 in konvooi op weg met een politie-escorte, en begeleid door fietsers van BEN (Bike Empowerment Network). De bebouwing werd elke kilometer dichter, en de vlinders in de buik onrustiger. Uiteindelijk was er om 13.00u een laatste bocht naar links en stonden we onder het finishdoek in The Waterfront, in centrum Kaapstad. Onder dat doek stonden de drie mensen die ik vier maanden lang enorm heb gemist, Helène, Guus en Lieke. Het weerzien was een explosie van emotie en blijdschap, een moment dat ik nooit zal vergeten. Er waren bloemen, cameraploegen, fotografen, interviews, vlaggen van de deelnemende landen, maar vooral veel tranen en omhelzingen.
Na een kleine ravitaillering in een tent werden we in het amfitheater ontboden. Er waren speeches, de winnaars van de race werden bekend gemaakt (Jos Kaal en Debbie Corbeil) en iedere deelnemer kreeg een medaille. Vervolgens werden de 13 EFI-ers benoemd en kregen elk een medaille. De laatste fietsdonatie van 90 fietsen vond plaats, en daarna konden we (inmiddels in de stromende regen) de tent in voor champagne en snacks.
’S avonds was er een diner voor deelnemers en familie, waarbij de prijzen voor de race werden uitgereikt, en diverse thank you’s werden uitgesproken. Het hoogtepunt was de vertoning van een prachtige slide-show, gemaakt door de filmploeg die ons 4 maanden lang heeft begeleid, op basis van door ons ingezonden foto’s.
Na het officiele gedeelte, ging de muziek op 10 en konden de beentjes van de vloer. Het bleef nog lang onrustig in The Waterfront...