Kenia: nogo

Bij aankomst in Khartoum heeft Henry Gold, directeur Tour d’Afrique, ons op de hoogte gebracht van de situatie in Kenia. Het wordt daar alleen maar slechter, dus, tenzij er een wonder gebeurt, gaan we niet door Kenia fietsen. Er wordt nu gewerkt aan een oplossing waarbij we tot de Ethiopische/Keniaanse grens (Moyale) rijden, waar vandaan we met een chartervliegtuig worden overgebracht naar Kilimanjaro Airport, Arusha, Tanzania. Het oorspronkelijke tijdschema wordt wel aangehouden, dus we zullen in Tanzania een aantal dagen moeten wachten voordat we verder kunnen volgens het oorsprokelijke reisschema. Dit is geen ramp, want er is daar genoeg te doen.
De support trucks kunnen niet per vliegtuig, die gaan wel door Kenia rijden. De chauffeurs zien hier geen enkel probleem in, ze zullen hier zeker een aantal dagen mee bezig zijn. Ze nemen onze fietsen mee.
Ik ben blij dat er een beslissing genomen is, dat geeft de rijders en hun thuisfront rust.

De eerste sectie is afgerond

Vrijdag 1 februari hebben we de eerste sectie, Pharao’s Delight, 1960 km, afgerond. Vanuit Dongola zjn we in vier dagen naar Khartoum gereden, de hoofdstad van Sudan. Er lag prachtig nagelnieuw asfalt en de wind stond in de goede hoek, dus het fietsen ging super, met gemiddeldes van dik boven de 30 km/u. Alle vier dagen zijn we door een saai maar indrukwekkend landschap gereden: onmetelijke woestijn, met alleen maar zand en een paar dorre struiken er in. Af een toe een kameel die oversteekt, dat is wel ongeveer de enige verandering in je blikveld.
Op vrijdag zijn we gestart met een tijdrit over 20 km (als 8-ste gefinished), vervolgens zijn we onder politiebegeleiding in connvooi Khartoum binnengereden. Anderhalf uur door een steeds dichtere bebouwing, veel mensen langs de kant en continue de loeiende sirenes van de politiewagens die ons begeleidden. Uiteindelijk op een heuse camping terecht gekomen, het lijkt wel Perpignan-plage Municipal: douches die het doen, toiletten die je kan doorspoelen, alleen de wijn en de croissantjes ontbreken.
We hebben in Khartoum zaterdag en zondag om te rusten, maandag gaan we op weg naar de grens met Ethiopië. Daar aangekomen gaat het spel echt beginnen: in Ethiopie moet serieus geklommen worden, en kunnen de kinderen langs de route erg vervelend zijn (stenen gooien, stokken tussen de spaken steken, etc.). Maar … het wordt ook lansdchappelijk het mooiste stuk van de Tour genoemd, dus: laat maar komen!

Een dag uit de Tour d’Afrique

Een half uur voor zonsopgang worden we met toepasselijke muziek (bvb Bicycle van Queen) gewekt, in Sudan is dit om 6.30u, in Egypte was het een uur eerder

6.30-7.00u Spullen in red box doen, tent afbreken
7.00-7.45u Ontbijt met porridge, brood, koffie, thee
7.45-8.00u Water en Fast Fuel halen, energy-bars
8.00u Vertrek
11.00u Lunch met tomaat, komkommer, brood, kaas, tonijn, fruit
13.00u Aankomst, tent opzetten, soep eten, brood
14.00-17.30u Lezen, dagboek bijwerken, fiets schoonmaken, praatje maken, rusten
17.30u Riders meeting met info over de volgende etappe
18.00u Eten (rijst/pasta/aardappels/couscous met prutje, 2 volle borden)
Ca. 20.00u Nog een beetje lezen in de tent, de ogen vallen dicht…