25 februari 2008

Van Addis Abeba naar de Keniaanse grens


De afgelopen vier dagen zijn we van Addis naar Arbaminch gereden, een plaatsje in de Rift-zone, in het zuiden van Ethiopie. We gaan over een andere dan de geplande route: er is hier minder verkeer, het is dus veiliger, en de dag extra is natuurlijk geen probleem, gezien de Kenia-vakantie die er aan komt.

Vanuit Addis hebben we in de vertrouwde +2000m zone gefietst, maar na een paar dagen ging de weg naar beneden. We zitten nu op 1400m, het landchap is ook meer Afrikaans: veel bananen-bomen, de kleur van de grond is rood-bruin, en de temperaturen gaan omhoog.

Er zijn de afgelopen dagen wat incidenten geweest (pogingen tot diefstal, gelukkig zonder resultaat, een kleine valpartij). Dat, gevoegd bij de niet aflatende overlast van kinderen langs de weg, maakt dat iedereen graag het hoofdstuk Ethiopië afsluit. Jammer dat een kleine minderheid het beeld van Ethiopië onevenredig negatief beinloedt, want op zich is het een prachtig land.

Nog 4 dagen, en dan staan we aan de grens met Kenia, waarna we in twee dagen terugbussen naar Addis Abeba. Vandaar uit gaat eenieder zijns weegs (Kilimanjaro, Zanzibar, Lalibella, Uganda, …) om op 16 maart weer van start te kunnen gaan in Arusha voor het Tanzaniaanse stuk.

De logistiek van de Tour


Hoe vervoer je een ploeg van ongeveer 80 personen, rijders en begeleiders, met al hun bagage van Cairo naar Kaapstad? De TdA-organisatie noemt het zelf een logistieke nachrmerrie, maar ik vind dat ze in de loop van jaren een mooie oplossing hiervoor hebben bedacht.

Hoe werkt het? Voor de start in Caïro heeft iedere deelnemer een rode, hardplastic bak met een inhoud van 100 liter ontvangen. In deze Red Box moeten alle spullen passen die je elke dag nodig hebt: tent, slaapzak, matje, fietskleding, gewone kleding voor na het fietsen, reservemateriaal, etc. Er zijn deelnemers die aan deze Red Box ruim voldoende hebben, maar voor de meesten (waaronder ik mezelf ook reken) is het elke dag weer passen en meten. In de support trucks zijn rekken gemaakt waar je de Red Box in kwijt kan. De Red Box past er maar net in, elke ochtend zie dan ook meerdere mensen die met kracht en geweld proberen hun Red Box in de daarvoor bestemde slot te krijgen.

Alles wat niet in Red Box gaat, moet in een tas worden gedaan, de Permanent Bag. Deze tas wordt op het dak van de trucks vervoerd, en komt er alleen op rustdagen vanaf.

Ik heb inmiddels een haat/liefde verouding ontwikkeld met mijn Red Box. Soms is ze me goed gezind en past alles er moeiteloos in, soms moet ik eindeloos passen en meten voordat ik haar in het rek kan schuiven. Ik verwacht een hoofdrol voor de Red Box in mijn na-de-Tour-dromen!