Tussenbalans

Als de gedwongen twee weken rust achter de rug zijn, zit de helft van de Tour dAfrique er op (ten minste qua tijdsduur). Een mooi moment voor een tussenbalans.
Is de Tour wat ik er van verwachtte? Absoluut. Bijna elke dag op de fiets om 120 km af te leggen, ik geniet er met volle teugen van. Afhankelijk van de omstandigheden (windrichting, weg, temperatuur, relief) is het makkelijk of juist loodzwaar. Achter elke bocht wordt een nieuw stukje Afrika onthuld, en ontmoet je nieuwe mensen.
Ook de contacten met de mederijders gaan soepel. We zijn nu twee maanden onderweg, iedereen heeft zo inmiddels zijn eigen kring binnen de groep ontwikkeld.
Voor de start vroeg ik me af in hoeverre ik in staat zou zijn om meerdere dagen achtereen dit soort afstanden te fietsen, met enige trots kan ik zeggen dat ik dat goed aan blijk te kunnen. Ook na zware etappes herstel ik vrij snel.
Het enige aspect dat ik vooraf anders had ingeschat, is de groepssamenstelling. Het aantal mensen dat voor de uitdaging komt (kan ik zo’n monstertocht aan?) is kleiner dan ik had verwacht. Er zijn meer deelnemers die de Tour vooral zien als een manier om Afrika te leren kennen en voor wie het fietsen op de tweede plaats komt. Het zit me niet in de weg, maar ik had het anders verwacht.
Kortom: ik geniet er met volle teugen van. Het aftellen gaat nu beginnen: vanaf 16 maart is het nog 8 weken voordat ik Helene, Guus en Lieke in Kaapstad ga zien.
Voor de liefhebbers, de stats:

Afgelegde afstand: 4366 km
Uren op de fiets: 192
Gemiddelde snelheid: 22,7 km/uur
Geklommen hoogtemeters: 27000
Aantal lekke banden: 8
EFI: in tact

Groeten vanaf het zuidelijk halfrond

Nadat we de Ethiopisch-Keniaanse grens bereikt hebben, zijn in we in twee dagen per bus teruggegaan naar Addis Abeba vanwaar de hele Tour-karavaan uitgewaaierd is over het Afrikaanse continent. Een paar bestemmingen: Uganda, Lake Tanganyika, Lalibella (Ethiopie), Rwanda, Arusha
Zelf ben ik samen met een aantal andere TdA-ers op pad gegan naar Zanzibar, een eiland voor de kust van Tanzania. De vlucht ging van Addis naar Nairobi, en zou direct door moeten naar Zanzibar, maar door vertraging misten we de aansluitende vlucht en werden we door Kenyan Airways in een 5-sterren hotel ondergebracht in Nairobi, om de dag erna alsnog nar Zanzibar af te reizen. Paradox: als het gevolg van het omzeilen van Kenia, heb ik dus een nacht in Nairobi geslapen.
Inmiddels zit ik al een paar dagen op Zanzibar, het is hier heel erg “zon, zee en strand”. Normaliter niets mis mee, maar als je gekomen bent om van Cairo naar Kaapstad te fietsen, dan voelt het niet goed: ik wil op mijn fiets zitten, en niet op het strand liggen. Het is in ieder geval een goede gelegenheid om het lichaam tot rust te laten komen.