We zitten nu in Mbeya, de vijde stad van Tanzania, op 100 km van de grens met Malawi. Deze grens gaan we morgen passeren, een nieuw land dus vanaf donderdag.
De etappes door Tanzania zijn iedereen heel goed bevallen, het is een prachtig land met vriendelijke mensen.
Wer hebben veel mazzel gehad: de regen, die normaliter het fietsen over onverharde wegen erg zwaar kan maken, is pas gaan vallen toen we al op asfalt reden, en dan nog in beperkte mate. Ik moet niet te vroeg juichen, want de regentijd is nog niet afgelopen, ook in Malawi kunnen we nog veel nattigheid verwachten. Tot nu toe houdt mijn tent het goed, alles is nog droog gebleven.
Vanuit Iringa hebben we drie prachtige etappes gereden richting Mbeya, er zijn geen schokkende dingen gebeurd. Gisteren bij de lunch waren we qua afstand precies op de helft van de Tour d'Afrique. Het halfwegpunt qua tijd hebben we al lang gepasseerd, de etappes worden nu namelijk langer vanwege de betere omstandigheden, dus we gaan de kilometers sneller opeten (met als climax een etappe van meer dan 200 km in Botswana).
Ik heb zelf twee punten die ik in de gaten moet houden: mijn zitvlak begint beurse plekken te vertonen, ik heb inmiddels van de dokter een zalfje dat prima werkt, dat loopt wel los. De velg van mijn achterwiel heeft op de off-road stukken een deukje opgelopen dat niet meer gerepareerd kan worden. Vanaf Lilongwe (Malawi) kan ik het wiel van een vertrekkende sectional rider overnemen, dus ik moet het nog 6 fietsdagen uithouden. Ook daar ben ik positief over.
Kortom: we fietsen stug verder, laat Malawi maar komen!
