27 april 2008

Terug in de westerse wereld


Goodbey Afrika. We zitten nu voor twee rustdagen in Windhoek, de hoofdstad van Namibië. De afgelopen twee dagen zijn we vanaf de grens met Botswwana hier naar toe gereden. Was Botswana al een cultuurschok ten opzichte van de eerdere landen, Namibie is dat helemaal: onderweg zoefden de Mercedessen en BMW’s langs me heen, de restaurantjes en coke-stops onderweg hadden in west europa niet misstaan, en eenmaal in Windhoek vergeet je helemaal dat je in Afrika bent: de stad doet me het meest aan een middelgrote stad in het mid-westen van de USA denken. Shopping malls, grote auto’s, dikke mensen, etc. Enerzijds is dit heel plezierig want alle geneugten die we lang hebben moeten missen, zijn weer ruim voorhanden (eten, drinken, douches, etc), anderzijds maakt het goed duidelijk dat de Tour ten einde loopt.
De laatste dag in Botswana was een speciale, de langste etappe van de gehele Tour d’Afrique stond op het programma, 209 km naar de grens bij Buitenpos. ’s Ochtends bij het opstaan werd pijnlijk duidelijk dat we in de Kalahari-woestijn stonden want de temperatuur lag op 4 graden, op sommige zadels zat een laagje ijs. Klapperend van de kou en met een trui aan gingen we op weg. Als snel reden we een groepje achterop, waarmee we verder de gehele dag hebben gefietst. Kop over kop nemend deed iedereen zijn werk, ons peletonnetje liep gesmeerd, op het gemak reden we een gemiddelde van 29 km/u. Zo is zo’n grote afstand goed te doen (en is het ook nog erg leuk), om half vier stonden we al voor het grenskantoor.
Zowel in Namibië als in Botswana was het fietsen de afgelopen week van een heerlijke monotonie: rechte en vlakke wegen, je hoort alleen het geluid van de vogels en het zoemen van je banden. Ik verwacht de komende week niet veel anders want ook Namibië is enorm dun bevolkt.
Het is als Nederlander niet moeilijk om je hier thuis te voelen, want het Afrikaans is hier één van de gebruikte talen, je ziet overal Nederlandse woorden om je heen en de mensen verstaan je als je nederlands spreekt.
Maandag vertrekken we weer uit Windhoek, om in zes dagen naar de grens met Zuid Afrika te rijden. Hier is de laatste rustdag, waarna in nog eens zes dagen Kaapstad hopen te bereiken.

Botswana


* Enorm dun bevolkt
* Voor Afrikaanse begrippen heel welvarend
* Diamanten zijn hier de belangrijkste oorzaak van
* Infrastructuur en voorzieningen zijn uitstekend.
* Er wonen een twee keer zo veel mensen als olifanten.
* Duizenden overstekende gigantische(6 cm)krekels die hun overreden soortgenoten komen opeten om vervolgens zelf overreden te worden.
* Veel controles op mond- en klauwzeer (je moet met je fiets door een bak met ontsmetter rijden)