De finishlijn !!

De laatste fietsdag op zaterdag 10 mei was natuurlijk een heel bijzondere: vier maanden lang ben je bezig geweest naar Kaapstad te komen, en in ineens staat die naam op het wyteboard als bestemming voor de volgende etappe. De meesten gingen met een gemengd gevoel de dag in: 4 maanden is lang om van je geliefden gescheiden te zijn geweest, het vooruitzicht ze weer te zien aan de finish, geeft vleugels. Tegelijk beseft iedereen dat deze enorm intensieve expeditie gaat eindigen en dat de groep waar je 4 maanden lang mee opgetrokken bent in vaak moeilijke omstandigheden, uit elkaar gaat vallen.
Voor de laatste keer heb ik mijn tent afgebroken, en met veel genoegen in de prullebak gegooid. Nadat ik de red box voor de laatste keer de truck in geknokt had, reden we richting Melkbosstrand waar vandaan we zouden vertrekken voor de laatste kilometers naar Kaapstad. Na een een uitgebreide fotosessie op het strand met uitzicht op Robbeneiland gingen we om 12.30 in konvooi op weg met een politie-escorte, en begeleid door fietsers van BEN (Bike Empowerment Network). De bebouwing werd elke kilometer dichter, en de vlinders in de buik onrustiger. Uiteindelijk was er om 13.00u een laatste bocht naar links en stonden we onder het finishdoek in The Waterfront, in centrum Kaapstad. Onder dat doek stonden de drie mensen die ik vier maanden lang enorm heb gemist, Helène, Guus en Lieke. Het weerzien was een explosie van emotie en blijdschap, een moment dat ik nooit zal vergeten. Er waren bloemen, cameraploegen, fotografen, interviews, vlaggen van de deelnemende landen, maar vooral veel tranen en omhelzingen.
Na een kleine ravitaillering in een tent werden we in het amfitheater ontboden. Er waren speeches, de winnaars van de race werden bekend gemaakt (Jos Kaal en Debbie Corbeil) en iedere deelnemer kreeg een medaille. Vervolgens werden de 13 EFI-ers benoemd en kregen elk een medaille. De laatste fietsdonatie van 90 fietsen vond plaats, en daarna konden we (inmiddels in de stromende regen) de tent in voor champagne en snacks.
’S avonds was er een diner voor deelnemers en familie, waarbij de prijzen voor de race werden uitgereikt, en diverse thank you’s werden uitgesproken. Het hoogtepunt was de vertoning van een prachtige slide-show, gemaakt door de filmploeg die ons 4 maanden lang heeft begeleid, op basis van door ons ingezonden foto’s.
Na het officiele gedeelte, ging de muziek op 10 en konden de beentjes van de vloer. Het bleef nog lang onrustig in The Waterfront...

De laatste week

Het slotaccoord voor de Tour d Afrique 2008 bestond uit een zestal eatppes van de grens Namibie-Zuid Afrika naar Kaapstad. De eerste drie gingen over de grote weg naar het zuiden. Een saaie weg met weinig plaatsen en redelijk wat verkeer. Aan weerszijden van de weg was er uitgestrekte prairie. De meeste afleiding bestond uit de plaatsnamen die op de borden werden vermeld: Moedverloren, Houmoud, Bulletrap, Soebatsfontein, Koekenaap, Spoegrivier, etc. Je begrijpt dat ik geregeld met een glimlach op de fiets zat.
Inmiddels was het weer wat meer herfstachtig geworden met lagere temperaturen, mist en motregen. Jammer, want hierdoor was de aanloop naar de kust minder indrukwekkend dan verwacht. Ik reed al zeker 10 km op de kustweg voordat ik de eerste woeste schuimkoppen op de Atlantiche oceean kon zien. De laatste twee kampeerplekken waren in badplaatsjes (Elandsbaai en Yzerfontein) die door het grijze weer vooral een mistroostige indruk maakten. Gelukkig zijn er geen vervelende ongelukken gebeurd waardoor mensen op de valreep hun EFI-status nog kwijt raakten.
De laatste avond op 9 mei in Yzerfontien was een heel bijzondere: de kok had zich echt uitgesloofd om een lekkere barbecue te prepareren, het geestrijke vocht vloeide rijkelijk (en zou dat voor sommigen nog tot in de kleine uurtjes blijven doen) en in allerlei gesprekken werd teruggekeken op de afgelopen 4 maanden. Er was een prijsuitreiking met een knipoog (de mooiste benen, de gekste lach, etc), kortom: partytime. Met het loeien van de oceean op de achtergrond viel ik als een blok in slaap, dromend van de dag van morgen.